Aslınurca

16/4/2009 - papatya AĞLARMI..

Kategori: SIIRLER

 
Çok küçüktüm. O'nu tanıdığımda. Kimi zaman büker
boynunu, hüzünlenir. Kimi zaman içine kapanır,
gizemlidir. Sevinçlidir kimi zaman neşe verir etrafa...
Çok mutludur.

Kimden mi söz ediyorum?

Papatyadan tabii ki... Hani Gençliğimizin baharında
bize öteki yüzünü gösteren sırdaşımız, arkadaşımız,
ümitlerimiz olan papatyadan.

Seviyor... Sevmiyor... Derken, bize yaranabildi mi sanki? Yolup bir kenara atmadık mı? Kimi zaman
kızmadık mı, küsmedik mi? Önde olan hep bizim
duygularımızdı. Ama o bize hiç küsmedi, kırılmadı.
Vefasını hiç esirgemedi. Üstelik hep gülümsedi ve
boyun büktü önümüzde. Onun da ağlayabileceğini hiç
düşündünüz mü?

Yağmur dışında papatyaları sulayan nedir sizce? Tabii
ki gözyaşlarıdır. Yani, papatyaların kendi
gözyaşları...

Bu gözyaşlarını fark edenler de çiçek ruhundan anlayan
duyarlı ve hassas kimselerdir. Güneşin doğuşunu,
doğanın uyanışını çoğumuz izlemişizdir. Kurtlar,
kuşlar ve çiçekler de uyanır güneşle birlikte. Tabii
bir de bizim Papatya. Ama Bayan Papatya herkesten
gizlediği dertlerini, kederlerini, hüzünlerini,
üzerinden atıp çevreye neşeli görünme çabasındadır.
Ağlamak ve rahatlamak ister.

Üzerinde ki çiğ taneleri gözyaşı olmuştur ona. Ağla
papatya... Ne olur sıkma kendini. Koy ver gitsin
gözyaşlarını... Ağla...

Siz hiç ağlayan papatya gördünüz mü? Çiğ tanelerinin,
papatyanın beyaz yaprakları arasından süzülmesi neye
benzer bilir misiniz? Tabii ki çok güzel bir hanımın
uzun kirpikleri arasından dökülmeye çalışan
gözyaşlarına... Eğer bu anı görseydiniz, eminim ki
etkisinden hiç kurtulamazdınız...

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu
Yorum (0) :: Etiketler :

Yorum Gönder

Adınız :

Yorum Başlık:

Yorumunuz:


0 yorum yazilmistir
<- Son Sayfa :: Sonraki Sayfa ->

Hakkımda

ŞİİR,HİKAYE VE DINI BILGILER... *********************************** Elif gibi yalnızım.. Dimdik dururken ayakta.. Halbuki boynu bükük elifim bu yoksunluğumda.. Sayfalarım dopdolu elifin binlerce coşkusuyla.. Coşkum aşktır,dosttur Beklerken bu sensiz akşamda.. Elif gibi yalnızım.. Ne esrem var ne ötrem.. Ne beni duruduran bir cezmim Ne bana ben katan bir şeddem.. Ne elimi tutan bir harf Ne anlam katan bi harekem Kalakaldım sayfalar ortasında İşte sen gi

Bağlantılar

Ana Sayfa
Profilim
Arşiv
Rss

Kategoriler

Etiket Bulutu

Sonu “kaf”la biten “aşk”ta kalb vardır. Kaf kalbidir aşkın. Aşkın kalbini çıkarıp aldığınızda geriye “aş” (k) kalır ceset kalır madde kalır....

Arkadaşlarım

Blogcu Yardım
elifcekurdela
sevdayelleri79
muhtarlakelam
fatihsultan42